NewGreen - architekt krajobrazu

Czas na ogród

projektowanie ogrodów | architektura krajobrazu

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On TwitterCheck Our FeedVisit Us On LinkedinVisit Us On Pinterest

Aster nowoangielski

aster nowoangielski (Aster novae-angliae)

syn. marcinek, michałek, aster amerykański

 

Aster bylinowy o wyprostowanym, zwartym pokroju, tworzy mocne, sztywne, zwykle nieliczne pędy, na szczycie silnie rozgałęzione, zakończone kwiatostanem w formie baldachokształtnej wiechy

LIŚCIE: ciemnozielone, wąskolancetowate, pokryte szarawym kutnerem, gęsto osadzone na sztywnej, szorstko owłosionej łodydze, liście i pędy pokryte krótkimi szorstkimi włoskami, jesienią nie przebarwiają się

KWIATY: (VIII) IX – X/XI, kwiaty rurkowate tworzą żółte środki, otaczają je kwiaty języczkowate w kolorze różowym, czerwonym, niebieskim, fioletowym lub białym (u odmian też półpełne ). Koszyczki kwiatowe średnicy 2,5 do 5 cm, zebrane w luźne, silnie rozgałęzione baldachowate wiechy, średnicy około 25 cm. Wieczorami oraz w czasie deszczu koszyczki kwiatowe zamykają się. Kwiaty miododajne

OWOCE: bez znaczenia dekoracyjnego, zaleca się skracanie pędów kwiatowych po kwitnieniu aby zapobiec samosiewom

OSTATECZNE ROZMIARY: wysokość (60) 100 – 150 (200) cm, szerokość 50 – 80 cm, zalecana rozstawa sadzenia (w zależności od odmiany) –  3 – 5 szt./m2, tempo wzrostu średnie

MROZOODPORNOŚĆ: całkowita

STANOWISKO:  słoneczne (znosi też w lekki półcień), ciepłe

GLEBA: żyzna, umiarkowanie wilgotna, dobrze znosi okresowe susze (ze względu na głęboki system korzeniowy), przepuszczalna, na glebach ciężkich pędy mają tendencję do pokładania się,  wapienna, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym

CIĘCIE: Po kwitnieniu należy skracać pędy kwiatowe

ROZMNAŻANIE: przez podział karpy wiosną (IV/V) lub z nasion wysiewanych wczesną wiosną. Amatorsko można też rozmnażać, ukorzeniając sadzonki pędowe pobierane z wierzchołków pędów w V – VI.

 

ZASTOSOWANIE:

  • Wartościowa roślina do terenów miejskich, zieleni parkowej, a także ogrodów prywatnych – nie powinno jej zabraknąć w ogrodach rustykalnych, ogrodach naturalistycznych, czy ogrodach w stylu angielskim;
  • Ta okazała jesienna bylina, może być sadzona na słonecznych rabatach, jako tło dla niższych bylin, a także przy ogrodzeniach i jako roślina parawanowa;
  • Nie nadaje się na kwiat cięty (w przeciwieństwie do większości innych astrów bylinowych – np. astra nowobelgijskiego, astra wrzosolistnego, astra gładkiego czy astra gawędki), gdyż po ścięciu koszyczki kwiatowe zamykają się;
  • Roślina miododajna.

 

UWAGI:

  • Roślina łatwa w uprawie o stosunkowo małych wymaganiach uprawowo-pielęgnacyjnych;
  • Na stanowiskach zacienionych oraz zbyt suchych często bywa atakowany przez choroby grzybowe (mączniaka prawdziwego, szarą pleśń, plamistość liści), choć aster nowoangielski uchodzi za stosunkowo odpornego na mączniaka w porównaniu z innymi astrami bylinowymi;
  • Tworzy głęboki system korzeniowy, dzięki czemu jest dosyć odporny na okresowe susze (w przeciwieństwie do podobnego astra nowobelgijskiego) – należy o tym pamiętać przy przesadzaniu rośliny;
  • Nie tworzy podziemnych kłączy, przez co nie rozrasta się tak silnie, jak inne astry bylinowe (np. aster nowobelgijski, czy aster krzaczasty) i nie stanowi konkurencji dla sąsiadujących bylin;
  • Liście niekiedy zasychają od dołu, dlatego też – szczególnie jeśli nie rośnie w optymalnych warunkach – zaleca się sadzić go z tyłu rabat, bądź podsadzać niższymi bylinami, które zasłonią bezlistne od dołu łodygi;
  • Zwykle sztywne pędy nie wymagają podpierania (znacznie rzadziej niż podobny gatunek – aster nowobelgijski), jednak jeśli rośnie na glebach zbyt ciężkich, bądź na stanowiskach wietrznych, pędy mogą pokładać się;
  • Bylina trwała, w sprzyjających warunkach może rosnąć w jednym miejscu nawet 10 lat, bądź dłużej – gdy roślina zacznie słabiej kwitnąć to sygnał, że należy ją odmłodzić – po wykopaniu karpy wiosną (IV/V) należy oddzielić najmłodsze (zewnętrzne) jej części, usuwając część środkową (najstarszą).

 

ODMIANY:

  • ‘Andenken an Alma Pötchke’ (syn. `Alma Pötchke’) – kwiaty intensywnie różowe, wys. 100 – 120 cm, odmiana odporna na choroby grzybowe
  • `Andenken an Paul Gerber` (syn. `Paul Gerber’) – kwiaty ciemne fioletowoczerwone, wys. 140 – 150 cm
  • `Autumn Snow` (syn. `Herbstschnee`) – kwiaty białe, duże (do 7 cm średnicy), wys. 120 – 130 cm
  • `Barr`s Blue` - kwiaty fioletowoniebieskie, półpełne, wys. 120 – 140 cm
  • `Barr`s Pink` - kwiaty liczne,  jaskraworóżowe, w pąkach karminowe, półpełne, wys. 120 – 150 cm
  • `Harrington`s Pink` - kwiaty łososiowo-różowe, półpełne, wys. 120 – 150 cm, odmiana odporna na choroby grzybowe
  • `Lye and Beauty` - kwiaty liliowo-różowe, wys. 170 cm
  • ‘Purple Dome’ – kwiaty liczne, intensywnie ciemnofioletowe, półpełne, odmiana niewysoka – dorasta do 40 – 50 cm wysokości, odmiana wytrzymała
  • `Rosa Sieger` – kwiaty jasnoróżowe, w pąkach ciemniejsze, liczne, półpełne, wys. 140 – 150 cm, odmiana zdrowa
  • `Roter Stern` - kwiaty karminowe, wys. 140 – 150 cm
  • `Rubinschatz` - kwiaty intensywnie karminowoczerwone, półpełne, wys. 100 – 130 cm
  • ‘Rudelsburg’ – kwiaty łososioworóżowe, wys. 100 cm
  • ‘Septemberrubin’ (syn. `September Ruby`) – kwiaty ciemne purpurowoczerwone, wys. 120 – 140 cm

 

GATUNKI POKREWNE: