NewGreen - architekt krajobrazu

Czas na ogród

projektowanie ogrodów | architektura krajobrazu

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On TwitterCheck Our FeedVisit Us On LinkedinVisit Us On Pinterest

Liliowiec ogrodowy

liliowiec ogrodowy (Hemerocallis hybrida)

syn. dziennica, smolinos

 

Bylina, o gęstym kępiastym pokroju. Pod tą nazwą zebrane są liczne odmiany mieszańcowe, dlatego też istnieje tu spore zróżnicowanie odnośnie koloru kwiatów, terminu kwitnienia, a także rozmiarów rośliny

LIŚCIE: zielone, długie i wąskie, łukowato wygięte, zebrane w dekoracyjne kępy, przypominające kępy traw ozdobnych,  u niektórych odmian zimozielone bądź półzimozielone

KWIATY: w zależności od odmiany V/VI – IX/X – okres kwitnienia większości odmian przypada na VI i VII (przeważnie kwitnienie trwa około 2 miesięcy, choć są odmiany kwitnące dłużej, a także powtarzające kwitnienie późnym latem lub na początku jesieni), zwykle żółte lub pomarańczowe (u niektórych odmian także łososiowe, różowe, purpurowe, fioletowe, białe, a nawet wielobarwne),  zebrane po kilka (u niektórych odmian kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt) sztuk na szczycie wzniesionych, bezlistnych pędów kwiatowych. Są duże (u odmian mogą osiągać nawet 20 cm średnicy, choć u odmian miniaturowych mogą mieć zaledwie 2 cm średnicy), kształtem przypominają kwiaty lilii, u niektórych odmian pachnące (szczególnie wieczorem). Pojedynczy kwiat żyje przeważnie jedynie dzień lub dwa, ponieważ jednak pąki zakwitają stopniowo, roślina w okresie kwitnienia jest obsypana kwiatami

OWOCE: suche trójkomorowe torebki z licznymi nasionami, bez znaczenia dekoracyjnego

OSTATECZNE ROZMIARY: w zależności od odmiany kępa liści osiąga od 30 do 80-90 cm wysokości, zaś łodygi kwiatowe mogą dorastać do 100-120 cm, zalecana gęstość sadzenia 3-5 szt./m2, większość odmian dość szybko się rozrasta

MROZOODPORNOŚĆ: różne odmiany wykazują różną odporność na niskie temperatury, dlatego też do ogrodu najlepiej wybierać starsze, sprawdzone odmiany, które są całkowicie mrozoodporne. Każdego roku na rynku pojawiają się nowe odmiany o nietypowych barwach i oryginalnych kształtach kwiatów (np. pełne lub półpełne, o fryzowanych płatkach), mogących osiągać nawet kilkanaście centymetrów średnicy – niestety przeważnie są one mniej mrozoodporne i (podobnie jak gatunki  o zimozielonych liściach) wymagają okrywania na zimę

STANOWISKO:  słoneczne lub półcieniste, posadzony w miejscu silniej zacienionym stworzy kępę dekoracyjnych liści, jednak będzie kwitł znacznie słabiej

GLEBA: roślina tolerancyjna co do podłoża, dobrze rośnie na glebie przeciętnej, znosi nawet stanowiska okresowo suche (egzemplarze dorosłe, dobrze ukorzenione), choć lepiej rośnie i obficiej kwitnie na glebach żyznych i wilgotnych (jednak bez zastoisk wodnych), tolerancyjna również odnośnie odczynu gleby

CIĘCIE: jeśli nie zależy nam na uzyskaniu nasion rośliny, wycinamy pędy kwiatostanowe po przekwitnięciu wszystkich pąków

ROZMNAŻANIE: przez podział – najlepiej VIII-IX, choć w praktyce można to robić podczas całego okresu wegetacyjnego (należy pamiętać o głębokim systemie korzeniowym liliowców),  także przez wysiew nasion jesienią, choć nie wszystkie odmiany dadzą potomstwo powtarzające cechy rośliny matecznej

 

ZASTOSOWANIE:

  • Roślina dekoracyjna zarówno z kwiatów jak i liści, chętnie sadzona na rabatach kwiatowych, a także w większych jednogatunkowych grupach. Niskie gatunki mogą być stosowane jako rośliny obwódkowe. Dobra roślina do sadzenia nad brzegami zbiorników wodnych;
  • Ze względu na długowieczność i niewielkie wymagania, a także dużą dekoracyjność, znajduje szerokie zastosowanie zarówno w zieleni miejskiej i parkowej, jak i ogrodach prywatnych - pasuje do niemal każdego stylu ogrodowego - sadzony jest zarówno w ogrodach w stylu wiejskim, ogrodach naturalistycznych oraz na działkach letniskowych, nie powinno zabraknąć go w ogrodach angielskich, świetnie komponuje się również w ogrodach w stylu japońskim, a także w ogrodach nowoczesnych;
  • Odmiany karłowe można sadzić w ogrodach skalnych;
  • Odmiany mrozoodporne można sadzić także w pojemnikach;
  • Kwiaty, pąki kwiatowe, a także młode liście i bulwy, tworzące się na korzeniach liliowców, w krajach azjatyckich są wykorzystywane w kuchni;
  • Kwiaty nie nadają się na bukiety, gdyż po ścięciu kwiaty szybko zamykają się.

 

UWAGI:

  • Roślina łatwa w uprawie i mało wymagająca – charakteryzuje się dużą tolerancją zarówno w stosunku do żyzności jak i wilgotności gleby, nie atakowana przez choroby i szkodniki, dobrze radzi sobie także z zachwaszczeniem gleby;
  • Rozrasta się dość szybko, jednak nie jest rośliną ekspansywną;
  • Pędy kwiatowe nawet najwyższych odmian przeważnie nie pokładają się i nie wymagają podpierania;
  • Roślina długowieczna, w dobrych warunkach niewymagająca odmładzania nawet przez kilkanaście (nawet przez 20-30) lat.