NewGreen - architekt krajobrazu

Czas na ogród

projektowanie ogrodów | architektura krajobrazu

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On TwitterCheck Our FeedVisit Us On LinkedinVisit Us On Pinterest

Pielęgnacja skalniaka

SkalniakW warunkach naturalnych nikt takiego górskiego “ogrodu” nie pielęgnuje, a pomimo to rośliny pięknie w nim rosną i obficie kwitną. Nie oznacza to jednak, że skalniak w ogrodzie także nie będzie wymagać żadnych zabiegów pielęgnacyjnych. Warunki panujące w naszym ogrodzie istotnie różnią się od tych, jakie panują w wysokich piętrach górskich. W ogrodzie delikatne rośliny skalne będą miały konkurencję w postaci uciążliwych chwastów, panują tu też zupełnie inne warunki wilgotnościowe. Dlatego też ogród skalny wymaga zabiegów pielęgnacyjnych, do najważniejszych z nich należą:

Podlewanie skalniaka. Tuż po posadzeniu roślin musimy je regularnie nawadniać, aby się dobrze ukorzeniły. Robimy to ostrożnie, delikatnym, rozproszonym strumieniem wody, aby nie wypłukać podłoża ze szczelin skalnych. Także w późniejszym czasie, w okresach długotrwałych susz musimy podlewać rośliny – nie możemy dopuścić do ich podsuszenia.

Zwalczanie chwastów. Regularnie usuwamy chwasty, pojawiające się na skalniaku. Nie powinniśmy dopuścić do ich zakwitnięcia, a tym bardziej zawiązania przez nie nasion. Najlepiej usuwać je w jak najwcześniejszej fazie rozwoju, gdyż im większe będą korzenie tym większe ryzyko uszkodzenia konstrukcji skalniaka.

Okrywanie na zimę. Niektóre rośliny alpejskie wymagają okrycia na zimę. W warunkach naturalnych taką osłonę stanowi zalegający śnieg, my możemy użyć do tego celu stroiszu (gałązki roślin iglastych, np. świerka, jodły czy daglezji), ewentualnie liści, bądź przekompostowanej kory, jednak w tych dwóch ostatnich przypadkach wiosną będziemy musieli je starannie wybrać. Z okrywaniem roślin nie należy się przesadnie spieszyć, robimy to dopiero wówczas, gdy mróz utrzymuje się przez kilka kolejnych dni. Okrycie zdejmujemy wczesną wiosną, kiedy miną mrozy – zwykle w marcu.

Usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Ten zabieg, choć pracochłonny, warto wykonywać, gdyż pobudzi on rośliny do wytworzenia kolejnych pąków kwiatowych, co w efekcie przedłuży ich okres kwitnienia.

Odmładzanie skalniaka. Po kilku latach część bylin słabiej kwitnie, bądź traci atrakcyjny pokrój, np. „łysieje” od środka. Inne z kolei nadmiernie się rozrastają i stanowią konkurencję dla gatunków słabiej rosnących. Takie rośliny wymagają odmłodzenia. Teoretycznie zbieg ten możemy wykonywać przez cały okres wegetacyjny (z wyjątkiem okresów suszy i dużych upałów), pod warunkiem iż roślina akurat nie kwitnie. Jednak najlepszym terminem dzielenia bylin jest wczesna wiosna (marzec) bądź końcówka lata i jesień (do października) – jesienią najlepiej dzielić byliny kwitnące wiosną. Ostrożnie wykopujemy roślinę, a następnie dzielimy ją na pół, a gdy roślina jest bardzo rozrośnięta – połówki możemy podzielić na kolejne dwie części. Najlepiej rozerwać kępę rękoma, jeśli korzenie są zbyt zagęszczone będziemy zmuszeni kępę przeciąć nożem, bądź szpadlem. W każdym nowym kawałku kępy muszą znajdować się zdrowe korzenie i pąki części nadziemnej. Następnie sadzimy jedną część rośliny w poprzednim miejscu, zaś pozostałe możemy wsadzić w innej części skalniaka – na przykład zamiast roślin, które wypadły. Przez kolejne tygodnie podlewamy roślinę, aby się dobrze ukorzeniła.

Nawożenie. W przypadku roślin alpejskich nawożenie należy stosować bardzo ostrożnie. Rośliny te nie mają wysokich wymagań pokarmowych, przeciwnie – w podłożu o wysokim stężeniu substancji mineralnych rosną gorzej i łatwiej ulegają konkurencji chwastów. Dlatego też byliny skalne nawozimy jedynie wówczas, gdy po kilku latach uprawy zauważymy, iż rośliny gorzej rosną i mniej obficie kwitną (oznacza to, iż zapas związków odżywczych w podłożu wyczerpał się), przy czym lepiej zastosować mniejszą (o około połowę) niż zalecana przez producenta dawkę.