NewGreen - architekt krajobrazu

Czas na ogród

projektowanie ogrodów | architektura krajobrazu

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On TwitterCheck Our FeedVisit Us On LinkedinVisit Us On Pinterest

Oczar wiosenny

oczar wiosenny (Hamamelis vernalis)

syn. orzech czarnoksięski

 

Rozłożysty krzewy o luźnym, szerokim pokroju (nieco podobnym do leszczyny), pędy główne wzniesione, ukośnie odchodzą od ziemi

LIŚCIE: sezonowe, kształtem zbliżone do liści leszczyny, stosunkowo późno rozwijające się na wiosnę, w sezonie zielone, jesienią przebarwiają się na żółto

KWIATY: (I) II – III,  żółte u nasady pomarańczowe (u odmian też pomarańczowe i czerwone), niewielkie – najmniejsze wśród oczarów (około 1cm długości), o charakterystycznej budowie – składają się z czterech wąskich, wydłużonych płatków. Tuż po rozwinięciu się pąków płatki są „pomięte”, w miarę rozkwitania prostują się. Roślina długo kwitnie – przy niższych temperaturach kwiaty utrzymują się na roślinie nawet 2 – 3 miesiące (na okresy powrotów mrozów – gdy temperatura spada poniżej -10 oC – płatki zwijają się, a w czasie odwilży ponownie się prostują), przy długo utrzymujących się wyższych temperaturach szybciej przekwitają. Zebrane są po kilka na krótkopędach, rozwijają  się na gałęziach dwuletnich i starszych. Pachną słodko, przyjemnie

OWOCE: zdrewniała dwuklapowa torebka, otwierająca się gwałtownie i wyrzucająca nasiona na znaczne odległości, nawet kilku metrów (7-9 m), czemu towarzyszą dość głośne trzaśnięcia, dojrzewają zimą następnego roku

OSTATECZNE ROZMIARY: zwykle dorasta do 2 wysokości (czasem do 3, a nawet  4 m), przy podobnej szerokości  (z czasem większej ), to  najniższy gatunek spośród uprawianych u nas oczarów, tempo wzrostu powolne

MROZOODPORNOŚĆ: wystarczająca, aby sadzić go w naszym klimacie, jednak warto na zimę zabezpieczyć jego korzenie, np. warstwą liści  (szczególnie młode rośliny)

STANOWISKO:  słoneczne – półcieniste (w miejscach słonecznych kwitną obficiej i mają bardziej zwarty pokrój), najlepiej osłonięte ze względu na niepełną niekiedy mrozoodporność

GLEBA: żyzna, próchnicza i świeża (roślina wrażliwa na susze), jednak dobrze zdrenowana, przepuszczalna (nie lubi gleb zbitych, gliniastych), o odczynie lekko kwaśnym do kwaśnym

CIĘCIE: Oczary nie wymagają cięcia, bez tego tworzą ładny pokrój. Dlatego też cięcie oczarów powinno ograniczać się do cięć sanitarnych, ewentualnie usuwania gałęzi nadmiernie rozrośniętych, które np. wchodzą w ścieżkę i krzyżujących się. Niezbędne cięcia przeprowadzamy gdy roślina przekwitnie (późną zimą lub wczesną wiosną)

 

ZASTOSOWANIE:

  • Roślina kolekcjonerska, przeważnie spotykana w arboretach i ogrodach botanicznych;
  • Cenna roślina do jesiennych zestawień kolorystycznych (liście przebarwiają się na złocistożółto), w sezonie nie wyróżnia się niczym specjalnym – może stanowić tło dla niższych roślin ozdobnych;
  • Ciekawy gatunek, ze względu na nietypową porę kwitnienia (I-III), aby w pełni wyeksponować niewielkie kwiaty, warto posadzić oczara na tle roślin zimozielonych, czy ściany pomalowanej na ciemny kolor, w miejscu dobrze widocznym z okien domu, lub przy ścieżkach (pachnące kwiaty);
  • Ze względu na niewielkie rozmiary (najmniejszy wśród uprawianych u nas oczarów) i powolne tempo wzrostu nadaje się do niewielkich nawet ogrodów;
  • Oczar wiosenny jest najrzadziej uprawianym gatunkiem spośród tego rodzaju (kwiaty małe, przez to najmniej efektowny);
  • Znajduje też zastosowanie w lecznictwie i przemyśle kosmetycznym.

 

UWAGI:

  • Roślina odporna na choroby i szkodniki;
  • Niektóre odmiany są szczepione (przeważnie na podkładce z oczaru wirginijskiego lub oczaru pośredniego), dlatego też należy usuwać pędy odrastające z podkładki (można je poznać po odmiennym ulistnieniu, a także przeważnie szybszym wzroście);
  • Roślina długowieczna;
  • Może wytwarzać podziemne rozłogi.

 

ODMIANY:

  • `Carnea` – odmiana o kwiatach czerwonych
  • `Lombarts Weeping` – niska odmiana o bardzo szerokim pokroju i zwisających gałęziach, kwiaty drobne, pomarańczowo-czerwone, intensywnie pachnące
  • `Quasimodo` – odmiana karłowa, osiągająca zaledwie 1 m wysokości i taką samą szerokość, kwiaty pomarańczowe, delikatnie pachnące
  • `Red Imp` – odmiana o kwiatach czerwonych
  • `Sandra` – odmiana o kwiatach żółtych, pachnących, młode liście są śliwkowo-fioletowe, później zielone, od spodu jasnopurpurowe, jesienią przebarwiają się na żółto – pomarańczowo – czerwono
  • ‘Squib’ – odmiana o płatkach żółtych, u nasady zielonych

 

GATUNKI POKREWNE: